In een interview blikken we terug op een mooie carrière bij Heineken. We spreken Gerard in het Odensehuis Velsen. Hier komt hij wekelijks en ontmoet hij anderen met (beginnende) geheugenproblemen. Bij De ZorgSpecialist stellen we de mens centraal. Goede zorg is óók genieten van bijzondere levensverhalen. Laat jij je inspireren?
Het Nederlandse biermerk Heineken is wereldwijd bekend. De geschiedenis gaat ver terug in de tijd. In 1864 kocht Gerard Adriaan Heineken de Amsterdamse brouwerij ‘De Hooiberg’. Zijn doel was om een hoogwaardig pilsener te brouwen. Zijn denk- en werkwijze bleken een schot in de roos. Jaren later, onder leiding van Freddy Heineken, steeg de export op hoog tempo én werd aartsrivaal Amstel overgenomen. In 1975 werd een nieuwe brouwerij in Zoeterwoude geopend. In deze gigantische brouwerij worden ieder uur honderdduizenden flesjes Heineken en Amstel gevuld. Het is ook de plek waar Gerard van der Wel in 1992 bij Heineken begon als heftruckchauffeur.
Gerard volgde een interne opleiding voor heftruckchauffeur en werkte twee à drie jaar in de ploegendienst. ”Laden en lossen van vrachtwagens.” Gerard grinnikt. ”Het ging om metershoge opgestapelde pallets met bier. Een stau, zo noem je dat. Acht pallets hoog met op iedere pallet meerdere lagen bier. Als het misging, konden ze dat in het dorpje Zoeterwoude horen.” Hij vervolgt: “Het ging gelukkig niet vaak mis, hoor. Je deed wel voorzichtig. Glasscheppen, daar had iedereen een hekel aan.”
Gerard heeft bijzondere herinneringen aan de stakingen bij Heineken. “Ik heb dat een paar keer meegemaakt. “Er werd gestaakt voor betere sociale voorwaarden. Uiteindelijk kwam er dan een overeenkomst met de bond. ” Gerard herinnert zich een staking waarbij ze met heftrucks de deuren barricadeerden. “Konden ze er niet meer in of uit met de vrachtwagens.” Tijdens deze staking kwam de distributie compleet stil te liggen. “Zaten wij bij Avifauna bier van de concurrent te drinken. Nou, die was zo door zijn voorraad heen.” Gerard lacht en vertelt verder. “De staking duurde misschien wel twee weken. De productielijnen waren in de tussentijd wel gewoon doorgegaan. Na de staking moest het hele magazijn leeggereden worden. Stonden de vrachtwagens in de file om weer te leveren aan de klanten. Het was een zooitje op de snelwegen.”
Na enkele jaren op de vorkheftruck krijgt Gerard last van zijn schouder. “Je maakte steeds dezelfde beweging.” Gerard demonstreert met zijn rechterhand een draaiende beweging. Bovendien waren de nachtdiensten waarin hij van 23:00 tot 7:00 uur werkte te zwaar. “Ik kreeg lichamelijke klachten. Zat ik moe in de auto onderweg naar huis in Haarlem. Dat vond ik te gevaarlijk worden. Op dat moment kwam er een functie vrij in de technische dienst.”
Als servicemonteur zorgde Gerard ervoor dat de tapinstallaties bij klanten in perfecte staat waren. Hij loste storingen op, plaatste installaties en gaf zijn klanten advies. “Ik was eigen baas binnen het bedrijf en bezocht zo’n 12 à 13 klanten op een dag.” Gerard was hét aanspreekpunt voor talloze cafés, sportverenigingen, buurthuizen en hotels. “Of politiebureaus, brandweerkazernes; je kan het zo gek niet verzinnen. Ik heb eerst in de regio Noord-Holland gezeten. Van Akersloot tot Heerhugowaard.” Het leukste aan zijn baan vond Gerard de sociale contacten. “Die waren belangrijk. Je bent net een sociaal of maatschappelijk werker. Het is een fingerspitzengefühl; je moet er talent voor hebben.”
Na de regio Noord-Holland volgen de regio’s Utrecht en ‘t Gooi. Gerard wordt gewaardeerd en weet iedere regio naar zijn hand te zetten. Uiteindelijk komt hij terecht in de regio Kennemerland. “Dat was lekker dichtbij. Daar had ik mazzel mee.” Van 2000 tot 2019 is hij hét gezicht van Heineken in de regio. Hij kende iedereen. Gerard lacht. “De Zeewegbar hier in IJmuiden, die heeft gisteren een goede omzet gedraaid, hoor.” Hij refereert hiermee naar de avond waarin Telstar na 47 jaar promoveerde naar de Eredivisie. “Ik ken ze allemaal, zij mij ook.”
Gerard legt uit dat bierleidingen regelmatig moeten worden doorgespoeld. “Door warmte en kou komt er een vettige laag aan de binnenkant van de leidingen. Je krijgt dan witte vlokken in het bier. Dat ruik en proef je. Om dat te voorkomen moeten de leidingen iedere vier weken worden doorgespoeld. Een fysiek zware klus. Met de kar en pomp, zo’n 40 à 45 kilo, moest ik ook trappen op of de kelder in. Dat is killing voor je gewrichten. Maar verder was het echt een top job hoor. Het strand had ik natuurlijk ook. Liep ik over het strand met mijn karretje in IJmuiden, Bloemendaal en Zandvoort. Van ‘t ene paviljoen naar het volgende. Dan moest je aardig buffelen.”
Tijdens vakanties namen collega’s zijn werk over. Gerard: “Dat ging wel eens mis. Zo ging er een collega naar Villa Westend in Velserbroek. De eigenaar Bob had net een nieuwe bar. Het was de tijd van corona en er was te veel bier, dat konden ze niet verkopen, want ze waren gesloten door corona. Mijn collega wilde wat bier weg laten lopen en had de kranen van de biertank opengezet. Maar hij was vergeten om slangen aan de tapkranen aan te sluiten en in de spoelbak te leggen. Het gevolg was één groot schuimpaleis. Nou, daar was Bob niet blij mee hoor. Mijn klanten waren altijd blij als ik weer terug was van vakantie.”
“Ik had een cliënt in Zandvoort. De eigenaar van strandtent Venice Beach. Hij had problemen met de kwaliteit van zijn bier en ik hielp hem als servicemonteur. Later hoorde ik via via wie hij was. Het bleek Thomas van der Bijl te zijn. Een vriend van Cor van Hout, één van de ontvoerders van Freddy Heineken. Hij vroeg wel eens of ik een biertje met hem wilde drinken in zijn café De Hallen in Amsterdam. Dat heb ik nooit gedaan hoor. Later is Thomas van der Bijl in café De Hallen geliquideerd. Zo waren er natuurlijk nog wel meer die iets op hun kerfstok hadden. Je hoorde wel eens wat.”
Gerard vertelt dat zijn baan stressvol en fysiek zwaar was. “Ik had last van mijn schouder en ik had maagklachten.” Na een beroerte en TIA werd Gerard afgekeurd. “De focus was beschadigd. Een moeilijke tijd. Ik had er nog gezeten als het aan mij lag. Ik heb het zoveel jaren gedaan. Loslaten doe je het nooit. Ik ken iedereen nog in de omgeving. Ik krijg overal koffie of een biertje. Ik zeg altijd maar zo, ik ben een bekende onbekende Nederlander. Ik word nog met regelmaat met ‘Heineken’ aangesproken op straat.”
Meer informatie:
Deel dit artikel:
U ziet hier onze actuele beschikbaarheid voor kleinschalig wonen. Bij onze overige locaties werken wij momenteel met een lijst van belangstellenden.
Tuinkamer Alverna, Aerdenhout –
Duynpark, Castricum –
Fochteloo, Castricum –
Marquant, Heemskerk –
De HoogeBerg, IJmuiden –
Villa Tromp, IJmuiden –
Villa Velsen, IJmuiden –
